De januari-editie van Maison&Objet laat zich niet vangen in één trendbeeld, maar wel in een reeks observaties: over kleur die haar hoofdrol inleverde, de focus op materiaal en vakmanschap, en de balans tussen concentratie en creativiteit.
Links en rechts: installatie van Harry Nuriev, designer of the year. Fotografie: Anne-Emmanuelle ThionVoor de doorgewinterde bezoeker was het even zoeken. De indeling van de hallen was anders; de trendpleinen lagen niet meer (handig!) aan de binnenring, maar achter in de hallen. Dat zorgde voor meer dwalen en ontdekken - en dat pakte goed uit.
De sfeer was energiek en open; er was ruimte om te blijven hangen, indrukken te laten bezinken, en gesprekken te voeren. De over de beurs verspreide lounges hielpen daarbij: rustpunten om jezelf en je telefoon even op te laden .
Ango, Kanttari, Johan PertlEen paar weken vóór opening van de M&O definieerde Pantone Cloud Dancer (gebroken wit) als kleur van het jaar. Laten we zeggen dat de meningen erover verdeeld waren, maar wat was daarvan zichtbaar op de beurs? Spoiler: wit is er altijd. In servies, woontextiel, badkamers, verlichting, kaarsen, meubels... Maar wit domineerde nergens. Andere kleuren namen het over - niet in een uniforme boodschap, maar in een compleet spectrum. Kleur laat zich niet langer vangen.
Spiegel van Homa, Amphora van 13 Desserts in What's new in Decor; doorkijkje Hal 4; Borgona was Uniqka's kleur van het jaar; Design House StockholmTwee kleurfamilies sprongen eruit. Diep rood, van aubergine tot framboos – niet romantisch of frivool, maar aards en stevig. Daarnaast veel ingetogen geel: het geel van boter, stro en maïs. Warm, iets troebel, vaak in combinatie met roze- en oranjetinten.
Stand van Tonone, glaswerk van NasonMoretti, Bic-lamp van Seletti, kaarsen van HoogelandIn twee presentaties stond materiaal centraal: In Materia en Curatio. Ze vormden focuspunten op de beurs, plekken van aandacht te midden van de overvloed en het spektakel. Hier werd duidelijk dat de spanning van deze editie van de beurs niet zozeer in kleur zat, maar in materialen, afwerking en het vakmanschap dat ze tot leven brengt. Gepolijst marmer naast fluweel, zoals in de Pompeii Bench van Jimmy Delatour: koud versus warm, hard versus zacht. Of dat porseleinen kannetje met een tak als handvat: tegelijk verfijnd en ongepolijst. Geen trucs, geen gimmicks, slechts subtiele ontregeling. Om dit te ervaren, móet je vertragen.
Lamp van Giopato & Coombes, Pompeii Bench van Jimmy Delatour, melkkannetje van Bérangères CéramiquesNaast al die ingetogenheid was er op de beurs volop ruimte om te proberen, te spelen en te verrassen: knallende kleuren, experimenten met volume en proportie, installaties vol plezier – inclusief de nieuwe Pet Square, met kekke producten voor huisdieren met smaak. Gek, vrolijk, hier en daar op het randje: onweerstaanbaar.
